HET NIEUWSTEDELIJK

Closed curtains

Theater Malpertuis & t,arsenaal Mechelen

Mag de politiek zich met de kunst bemoeien? En is de kunstenaar, omgekeerd, verplicht zich tot de politiek te verhouden? Is kunst in staat de politiek en de werkelijkheid te beïnvloeden, de wereld te verbeteren? Het zijn de vragen die aan de basis liggen van ‘Closed Curtains’, een voorstelling waarvan men alleen maar in superlatieven kan spreken, dixit recensent Roger Arteel. Met de lijdensweg van de gecensureerde Iraanse cineast Jafar Panahi in het achterhoofd – Panahi mag twintig jaar lang geen films meer maken – onderzoeken acteurs Thomas Janssens, Sabri Saad El Hamus en regisseur Mokhallad Rasem wat het doet met een mens wanneer je stem in de kiem wordt
gesmoord, je droom kapotgemaakt, je betekenis doorstreept. Een voorstelling die zowel emotioneert als tot denken aanzet en met de woorden van schrijver Salman Rushdie waarschuwt voor een wereld zonder kunst: ‘Want overal waar het kamertje van de kunst werd afgesloten, zijn vroeg of laat
alle andere muren ingestort’.

mei 2016
Leuven OPEK, Leuven x Tickets

Archief
  • Uitverkocht *
  • Geannuleerd ×
  • Laatste Tickets !
  • PremièreP
  • Stand Der DingenSD
  • VriendenV
  • GastvoorstellingG
  • LunchvoorstellingLN
  • MatineeM
  • SchoolvoorstellingS

GEANNULEERD

Helaas moeten we Closed Curtains van Theater Malpertuis annuleren wegens een dubbele boeking. Bezoekers die een kaartje hebben gekocht worden persoonlijk verwittigd en krijgen hun geld teruggestort. 

Credits

Thomas Janssens, Sabri Saad El Hamus spel
Mokhallad Rasem regie
Bram Corneillie, Wim Loobuyck productieleiding en techniek
Paul Van Caudenberg filmbeelden
Piet Arfeuille dramaturgie
Een coproductie van Theater Malpertuis en t,arsenaal Mechelen

Trailer

Reacties

Een intense reis doorheen de psyche van de mens in gevangenschap. Een tour de force.' (KifKif, Mathieu Charles)

 
Een strak stuk waar de vonken van af spatten dankzij een meesterlijk spelersduo.' (Knack, Els Van Steenberghe)
 
Over Closed Curtains kan men niet anders dan in superlatieven spreken.' (Theatermaggezien, Roger Arteel)